IK BEN GWEN,
een echt mensenmens,
moeder én FOTOGRAAF
Ik ben geboren en getogen in een klein dorp in de polder, in een heel warm en liefdevol gezin. Ik ben echt een mensenmens en hou van gezelligheid om mij heen; een goed gesprek tijdens een warme zomeravond, een tafel vol met eten en mijn lievelingsmensen, dat zijn de momenten waar ik echt van geniet. In december 2025 werd onze zoon, Don, geboren. Sindsdien is het leven wat chaotischer, maar vooral nóg gezelliger geworden.
Ik zou mezelf omschrijven als een dromer, niet gestructureerd en outgoing. Geniet enorm van de drukte en gezelligheid van de stad, met al haar bruisende terrasjes en verborgen plekjes. Maar ik ben ook echt een huismoeke die haar eigen brood bakt en de boodschappen het liefst bij de boerderijwinkel haalt.
Ik heb een liefde voor reizen en het ontdekken van andere culturen en plekken waar de natuur centraal staat. Ik vind het heerlijk om de wereld op dat soort momenten even met andere ogen te zien.
Ik ben een echte natuurliefhebber en kan mezelf dan ook helemaal verliezen wanneer ik omgeven ben door groen en alles wat leeft. Op vakantie sta ik het liefst om 5 uur op om een mooie hike te maken en boven op de berg de zonsopkomst te bekijken.
Creatief bezig zijn vind ik heerlijk, ik vind overal inspiratie en vind het heel bijzonder dat ik door dit werk nieuwe mensen mag ontmoeten en hun verhalen mag vertellen.
‘‘Daar waar het ALLEDAAGSE een GOUDEN randje lijkt te krijgen’’
© Aanna’s Stories
© Amanda Drost
Meer over mijn WAAROM en wat mij MOTIVEERT
Het gevoel dat niets voor altijd is (op liefde na), heb ik de afgelopen jaren zelf ervaren toen mijn ouders ziek werden en ik in 2025 mijn vader verloor. Je komt met beide benen op de grond te staan en leert relativeren. Je gaat anders naar het leven kijken, het alledaagse krijgt een gouden randje en juist de kleine momenten laten je beseffen hoe kwetsbaar, liefdevol en intiem het leven kan zijn. Het maakt je bewust van de eindigheid van het leven, maar brengt ook een diep gevoel van dankbaarheid en liefde met zich mee.
Nu is het moment om te leven, om alles om je heen te koesteren en met volle overgave te genieten. Juist daardoor ben ik me nog meer gaan realiseren hoeveel betekenis er kan schuilen in de momenten die zo vanzelfsprekend lijken. Niet alleen de grote momenten, maar juist ook wat ertussenin gebeurt. Een blik, een aanraking, een huis waarin geleefd wordt. Dingen die op het moment zelf misschien heel gewoon lijken, maar later ineens zoveel kunnen betekenen.
Dat is wat ik wil doen: mensen hun verhalen vertellen in beelden. Niet alleen hoe iets eruitzag, maar hoe het voelde. Wanneer ik terugkijk naar foto's van mijn eigen gezin, zijn het juist de beelden waarin ik het leven van toen weer even voel, die me het meest raken.
Daarom draait fotografie voor mij niet alleen om het ‘perfecte’ plaatje. En geen zorgen, ook van de mooi gestylde plaatjes gaat mijn hart sneller kloppen. Maar het gaat voor mij om meer dan alleen hoe iets eruitziet. Om beelden die je kunt voelen. Om de mensen, de liefde en de kleine momenten die samen jullie verhaal vormen. Want juist in het kleine schuilt vaak iets groots, iets waarvan je misschien pas later beseft hoe waardevol het was.
En precies dát wil ik voor jullie bewaren.
My Values
FEEL IT, DON'T FORCE IT
Ik wil dat je je vrij voelt om gewoon jezelf te zijn. Ik geef richting wanneer dat nodig is, maar laat vooral ruimte voor wat er echt gebeurt. De kleine blikken, de slappe lach, de chaos, de stilte en alles daartussenin. Ik observeer, voel aan en beweeg mee met jullie, zodat de beelden niet alleen mooi zijn, maar ook echt als jullie voelen.
THE IN-BETWEEN
Juist in de kleine momenten zit vaak zoveel. Een blik, een aanraking, een lach, een hand die de jouwe zoekt. Ik observeer en beweeg mee met wat er gebeurt, zodat ook die vluchtige momenten bewaard blijven en je later niet alleen terugziet hoe het was, maar weer voelt hoe het voelde.
MADE TO BE FELT
Voor mij is fotografie meer dan een verzameling mooie beelden. Het is een manier om vast te houden wat niet vast te houden is. Hoe iemand naar je keek. Hoe klein je kinderen ooit waren. Hoe het voelde om samen aan het begin van iets nieuws te staan. Ik wil foto's maken die niet alleen laten zien hoe het eruitzag, maar je jaren later opnieuw laten voelen hoe het was.
